تبلیغات


با خودم فکر میکردم چرا انقدر حق خوری و ظلم زیاد شده؟یه خرده که فکر کردم دیدم از ابتدای خلقت بشر ظلم بوده، باطل در کنار حق بوده و بهر طریقی سپری شده و مدام انسانهای جدیدی آمدند و رفتند. از پیامبران و امامان بالاتر نداشتیم.ولی در حق اونها هم بالاترین ظلمها شده. ولی اینکه انسانها تو کدوم مسیر حرکت کردند برای خدا مهمه. اتفاقا باید دو راهی های زیادی تو زندگی انسانها می بود تا مشخص بشه سرنوشت و آخرتشون. اگر همه چیز به بهترین و کاملترین شکل ممکن بود خوب و بد بودن چه معنایی داشت؟اگر قرار بود زندگیشون یکنواخت و بدون کوچکترین ناهمواری باشه،چطور درستکار و بدکار بودنشون مشخص میشد؟

برای همه ما هم همینطوره. ما نمیتونیم هیچ وقت به طور کامل ظلم رو از خودمون دور کنیم. هیچ وقت نمیتونیم بدی های اطرافمون رو به طور کامل از بین ببریم. ولی اینکه عمل و عکس العمل مون در شرایط مختلف چی بوده مهمه و باقی میمونه.

ولی بنظرم یه لقمه نون همیشه نقش مهمی داشت برای آزمایش مردم که نشون بدن تو کدوم مسیر قرار میگیرن.



منبع این نوشته : منبع