تبلیغات


بعضی وقتها که تو جامعه تبعیض نادرست میبینم. میبینم که بین درست و نادرست، بین حق و باطل، بین زرنگ و تنبل فرقی قائل نمیشن، ناراحت میشم. قلبم میگیره ولی بعد یه خرده آروم میشم. چون ایمان پیدا میکنم که دودش به چشم خودشون میره. خانواده هایی رو میشناسم که نه تنها فرقی قائل نشدن بین تلاشگر و تنبل، بلکه حاصل زحمات افراد ساعی رو صرف افرادی کردند که زحمتی نمیکشیدن. نتیجه ش این شد که ارفراد تنبل اونقدر به تنبلی و پول مفت گرفتن عادت کردند که سربار خودشون شدن برای همیشه. چون اون افراد تلاشگر هم دیگه حاضر نبودن برده بشن. 



منبع این نوشته : منبع